The First Descendant

The First Descendant to dla mnie gra typu: wchodzę wieczorem, wybieram cel i robię swoje.

Nie muszę siedzieć na Discordzie, nie muszę układać planu z całą ekipą, nie muszę traktować tego jak drugiej pracy. Po prostu loguję się, wiem co chcę farmić, wiem którego Descendanta chcę rozwijać, wiem jaką broń chcę ulepszyć — i jadę.

Gra ma bardzo przyjemne wejście. Początek dobrze prowadzi gracza przez fabułę, levelowanie postaci i poznawanie podstawowych mechanik. Później zaczyna się właściwa część, czyli ulepszanie ekwipunku, farmienie Ultimate broni, odblokowywanie Ultimate Descendantów i kombinowanie z buildami. Nie jest to najbardziej skomplikowany looter shooter świata, ale akurat dla mnie to plus. Ta gra jest czytelna i dobrze nadaje się do grania po pracy albo wieczorem.

Najbardziej podoba mi się oprawa. Grafika jest bardzo dobra, lokacje wyglądają efektownie, a modele postaci są naprawdę dopracowane. Widać tutaj azjatycką szkołę projektowania — postacie mają wyglądać atrakcyjnie i efektownie. Dotyczy to zarówno postaci żeńskich, jak i męskich. Dla mnie to duży plus, bo skoro spędzam w grze setki godzin, to chcę też lubić postać, którą gram i rozwijam.

Są też fajne eventy. Gra potrafi rozdawać darmowe rzeczy, skórki, nagrody za logowanie i różne eventowe bonusy. Battle Pass też oceniam raczej pozytywnie — nie jest bardzo drogi, a większość sezonów dawała mi coś sensownego. Jeden był słabszy, ale ogólnie nie czułem, że to kompletnie zmarnowane pieniądze.

Największy problem mam z aktualizacjami. Za często czuję, że główną nową zawartością są skórki. Są ładne, sam kilka kupiłem, ale ceny potrafią być wysokie, a większego contentu do grania chciałoby się zdecydowanie więcej. Fabuła też nie jest czymś, co szczególnie zapamiętam. Jest poprawna, ale raczej jako tło do farmienia niż główny powód do grania.

Moje prywatne oceny:

Grafika: 7–8/10
Fabuła: 5/10
Grywalność: 6–7/10
Casualowość: 8/10

Podsumowując: polecam, jeśli lubisz grind, loot, rozwijanie postaci i gry, w których zawsze masz jakiś kolejny cel do zrobienia. Nie polecam, jeśli oczekujesz mocnej fabuły albo dużych aktualizacji pełnych nowego contentu co chwilę. Mimo wad, gra dalej daje mi dużo przyjemności i to chyba najlepszy dowód, skoro nabiłem w niej ponad 600 godzin.

Nie rozumiem hejtu na The First Descendant. Serio. Najczęstszy zarzut? „Nie ma co robić” albo „za długo się farmi”. To jest looter-shooter. Cała konstrukcja tej gry opiera się na farmieniu, budowaniu postaci, ulepszaniu sprzętu i powtarzaniu aktywności w bardziej efektywny sposób. Narzekanie, że trzeba farmić, w grze o farmieniu, to jak wejść w grę wyścigową i marudzić, że nie dostajesz najszybszego samochodu w pierwszych 5 minutach. Mechanika progresji istnieje po coś. Gdyby wszystko było od razu, połowa ludzi skończyłaby grę w weekend i płakała, że „za mało contentu”.
Druga sprawa: „nie ma co robić”. Wystarczy otworzyć oczy. Misje fabularne, operacje specjalne, bossowie Void Intercept, farmienie konkretnych komponentów, blueprintów, materiałów, levelowanie Mastery Rank, optymalizowanie buildów. To nie jest gra typu „przejdź kampanię i koniec”. To jest gra o optymalizacji i kombinowaniu.
System postaci i buildy
Każda postać ma swój unikalny zestaw umiejętności i rolę w drużynie. I to nie jest tylko „inna animacja, te same skille”. Moduły pozwalają kompletnie zmienić sposób działania postaci. Możesz:


skrócić cooldowny i grać agresywnie spamując skillami,


zwiększyć obrażenia konkretnego typu umiejętności,


budować postać pod wsparcie drużyny,


albo zrobić z niej maszynę do czyszczenia fal przeciwników.


To samo dotyczy tzw. Transcendent Modules, które potrafią zmienić działanie skilla w inny wariant. Nagle umiejętność, która była utility, staje się ofensywną bombą albo odwrotnie. Jedna postać, kilka realnie różnych stylów gry.
Bronie i ich zastosowanie
Bronie też nie są „bo strzela”. Masz różne archetypy: karabiny szturmowe, SMG, snajperki, LMG, shotguny. Każda sprawdza się w innych sytuacjach. Do tego moduły do broni:


zwiększające krytyki,


zmieniające typ obrażeń,


poprawiające stabilność lub tempo strzału,


wzmacniające konkretne efekty jak elektryczność czy ogień.


Możesz zrobić broń pod szybkie czyszczenie mobów albo pod topienie HP bossów. I znowu, to wymaga farmienia i kombinowania. Na tym polega satysfakcja.
Walka i mechaniki
Bossowie mają mechaniki, które wymagają ogarnięcia, a nie tylko wciśnięcia LPM. Słabe punkty, fazy, momenty, gdzie trzeba współpracować z drużyną. To nie jest bezmyślne bieganie i strzelanie w ścianę HP. Jeśli ktoś wchodzi bez builda i bez czytania mechanik, a potem mówi, że gra jest zła, to może problem nie leży w grze.
Grafika i styl
Graficznie? Jest bardzo przyjemnie. Modele postaci są dopracowane, animacje płynne, efekty umiejętności robią wrażenie. Światy są czytelne, a design postaci jest wyraźnie inspirowany koreańskim stylem – estetyczny, dopieszczony, charakterystyczny. Można się czepiać, że „za ładne”, ale umówmy się, większość narzekających i tak wybiera najbardziej dopracowane wizualnie skiny.
Podsumowanie
The First Descendant nie jest grą dla ludzi, którzy chcą wszystko natychmiast. To gra dla tych, którzy lubią progres, optymalizację i budowanie postaci krok po kroku. Jeśli ktoś wchodzi do looter-shootera i narzeka, że musi farmić, to chyba pomylił gatunek.
No i można oczywiście pograć sobie przystojnym koreańczykiem :D

Po 100 godzinach gry mogę z czystym sumieniem polecić the first descendant. Co prawda do warframe nie ma startu ale jeżeli chodzi o gry typu looter-shooter jest dobrze i nie rozumiem dlaczego na steam ta gra ma oceny mieszane. Mechanicznie fabularnie oraz pod kontem monetyzacji jest jak najbardziej okej.

Ocena 7,5/10

Długo się zbierałem do tego żeby wyrobić sobie obiektywną opinię na temat tej gry i z całą odpowiedzialnością mogę stwierdzić że jej nie polecam.
Brałem udział w beta testach i pokładałem wielką nadzieję, że będzie to porządny looter shooter na nowym silniku graficznym.
Od pierwszego dnia oficjalnego wydania spędziłem w tej grze 500h , odblokowałem cały content. wszystkie postacie i bronie wydając hajs jedynie na battlepass okazując wsparcie dla twórców, licząc na to że wraz z pierwszym sezonem akcja się rozwinie. Tutaj niestety nastąpiło wielkie rozczarowanie. Fabuła tej gry ma tyle zawartości co zupka chińska, co raczej (przynajmniej dla mnie) jest kluczowe żeby utrzymać zainteresowanie graczy i zachęcić do dalszej wędrówki.
Wygląda na to, że deweloperzy celują jedynie w dojenie graczy napalonych na pięknie wymodelowane i zarazem skąpo ubrane postacie (wystarczy obejrzeć trailery) .
Oczywiście chciałbym nadmienić, że nie mam nic do nagości i grania seksownymi postaciami ale to jest wszystko co oferuje ta gra na dzień dzisiejszy i nie zanosi się żeby było inaczej.

elementy gameplau są zablokowane za fikcynją barierą zakupu, żeby zdobyć builda trzeba pokonać przeciwnika o którym możemy zapomnieć bez builda, sztuczne podbijanie poziomu trudności blokując możliwość gameplayu online tylko po to żeby (najszybszym sposobem) zakupić potomka który da sobie rade ze wszystkim, 110h starczyło mi żeby sie przekonać o tym że ta gra to nic innego jak money maker