Gabriel Knight: Sins of the Fathers 20th Anniversary Edition

Oj, jak mi się mega to podobało. Wydaje mi się, że miałem styczność z tą grą w jej oryginalnej formie, ale dużo nie pograłem i nigdy jej nie ukończyłem. Na remake czekałem parę lat po czym w międzyczasie przesiadłem się z powrotem na konsole i dlatego ograłem go dopiero w tym roku, wszystko zasługą Steam Decka. :)

Ostatnio tak bardzo mi się podobał Broken Sword Remastered. Gabriel Knight plasuje się w tej samej klasie, a nawet zastanawiam się czy nie postawiłbym go ciut wyżej. Nie jest to gra idealna (o czym poniżej), ale w moim osobistym rankingu stawiałbym ją w gronie najlepszych gier przygodowych.

Na uznanie zasługuje przede wszystkim dojrzała fabuła, gdzie nawet elementy nadprzyrodzone wplatają się w historię tak naturalnie, że nie wydają się wymuszone, a raczej stanowią integralną część klimatu gry. Zagadki są logiczne, a ich rozwiązywanie daje satysfakcję. Gra posiada system podświetlania hotspotów, który w obecnych czasach jest dla mnie elementem obowiązkowym.

Podobają mi się tła poszczególnych lokacji, ale nie podoba mi się użycie trójwymiarowych modeli postaci. To się brzydko zestarzeje, już teraz lekko trąci myszką; szkoda, że nie pokuszono się o ręcznie rysowane postaci czy rotoskopię.

Gra ma wbudowany system podpowiedzi, ale jednak zbyt prosty. Ma on tylko dwa poziomy, gdzie na pierwszym rzuca ogólne pytania mające naprowadzić gracza na rozwiązanie problemu (ale wszystkie problemy z danego dnia - gra jest podzielona fabularnie na dni - w grze wrzuca do jednego wora), a w drugim podaje już gotowe rozwiązania. Chyba lepiej się posiłkować Universal Hint System.

Na potrzeby remake'u zatrudniono nowych aktorów głosowych. Niestety, intonacja aktora podkładającego głos tytułowemu Gabrielowi wyjątkowo mi nie pasowała, a siłą rzeczy z tą postacią spędza się całą grę. Po kilku godzinach przywykłem, ale nigdy nie polubiłem. Tak samo nie pasuje mi intonacja głosu narratorki, moim zdaniem nie zawsze pasująca do opisywanej sceny czy czynności. Reszta była ok.

Ale ja chcę jeszcze:( Cudowne

Recenzja po ukończeniu i zdobyciu wszystkich osiągnięć:
.
"Nie ma nic bardziej niebezpiecznego niż prawda."
.
Jest to jedna z najbardziej kultowych gier przygodowych wydanych w latach 90.Gracz wciela się w postać Gabriela Knighta, pisarza z Nowego Orleanu, który zostaje wciągnięty w intrygującą historię morderstw i kultów voodoo.
Niesamowicie wciągająca, a postacie są dobrze napisane i mają interesujące osobowości. Dodatkowo, atmosfera Nowego Orleanu w latach 90. została w grze doskonale odwzorowana i pozwala graczowi wczuć się w klimat tamtego miejsca i czasu.
Dla fanów klimatu filmów noir i gier przygodowych, jest to must-play.
Warto nadmienić że jest spolszczenie z grajpopolsku.pl
.
- fabuła (8/10) – ma swój klimat
- Najciekawsza postać – Najpiękniejsza najniebezpieczniejsza
- Najlepszy moment gry – Finał warto dojść do niego
- mechanika - 5/10
- oprawa graficzna ( 6/ 10)
- muzyka 9/10 - naprawdę świetna klimatyczna muza
- zdobywanie osiągnięć 10/10 czysta przyjemność

Back to past ... in new version, nice experience

nice